Informatie

Wie zit erachter?

Begrijpelijk dat je even wilt weten bij wie de kids dan in de keuken komen te staan! Bij mij dus; Bénédicte (Bee of Bennie is ook goed!). Ik omschrijf mezelf als een spontane & gezellige, ijverige & gastvrije ondernemer. Plezier hebben in wat ik doe en vooral zo veel mogelijk genieten van alles wat op mijn pad komt, dat is karakteristiek voor wie ik ben. In eerste instantie niet zo heel serieus dus! Maar de naam De Serieuze Zaak komt natuurlijk wel ergens vandaan. Koken en lekker eten is voor mij namelijk een hele serieuze zaak. Ik heb nooit begrepen waarom sommige mensen met pakjes en zakjes koken of überhaupt maar weinig tijd en moeite steken in datgene wat ze op het menu willen zetten. Er is toch niks mooiers en lekkerder dan gezellig samen koken en de tijd nemen om hier samen van te genieten?

Voor mij is koken en samen genieten in ieder geval een hele serieuze zaak, en dat is eigenlijk altijd al zo geweest. Als klein kind leerde ik al koken (voornamelijk van mijn vader en mijn oma). Ik keek graag toe naar hoe anderen allerlei lekkere dingen klaarmaakten. Toen ik een jaar of 4 was begon ik zelf ook met koekjes bakken, melk opkloppen voor mijn kinderkoffie’s, pannenkoeken bakken, eieren klutsen voor een omelet en hielp ik maar al te graag mee bij het klaarmaken van een Engels ontbijt op zondagmorgen. Het waren de eerste stapjes, en ik vond het fantastisch!

Ruim 6 jaar later, ik werd 10 jaar, koos ik ervoor om een kookfeestje te geven voor mijn vriendjes en vriendinnetjes. Mijn ouders hadden alles tot in de puntjes voorbereid. We kookten samen een heel menu en sloten af met een koksdiploma: geweldig! Dit was ook de tijd dat mijn vader een echte mannenkookclub startte met een stel vrienden & een echte chefkok. Een paar keer per jaar was het dan feest, want alle mannen kwamen bij ons thuis een fantastisch diner voorbereiden. Hoewel ik eigenlijk al lang in bed had moeten liggen sloop ik in mijn pyjama naar beneden om ergens iets lekkers te scoren. Vervolgens ging ik boven aan de trap zitten om mijn buit met lekkers op te eten en luisterde ik naar het geroezemoes dat uit de keuken kwam.

Met een kleine sprong in de tijd denk ik terug aan mijn 16e verjaardag. Ik gaf geen dansfeest met een DJ en bier (toen mocht je immers nog drinken op je 16e) maar koos ervoor om een ‘chique’ dinertje te houden met een heerlijk glaasje wijn. Het zal je vervolgens misschien ook niet verbazen dat ik al een hele uitzet aan keukenspullen had verzameld voordat ik überhaupt een kamer had gevonden toen ik in 2010 in Utrecht ging studeren. Ook hier heb ik het koken nooit losgelaten. Koken voor 21 huisgenoten was weer eens wat anders, laat ik het daar op houden!

Tijdens mijn studententijd vertrok ik halsoverkop naar New York om even weg te zijn van het gewone leven in Nederland. Ik kwam terecht in een fantastische Britse familie waar ik als Au-Pair ging werken. Alsof het voorbestemd was hield mijn host-mom ontzettend van kokkerellen en dus had ik het geluk een geweldige keuken tot mijn beschikking te hebben. Elke dag was ik verantwoordelijk voor de avondmaaltijd van mijn oppaskindje, en dus was ik genoodzaakt om net wat anders te (leren) koken dan ik altijd al deed. Er zijn immers bepaalde smaken die voor een kind nou eenmaal niet zo aangenaam zijn! Ik merkte bovendien dat mijn oppaskindje en zijn vriendjes het fantastisch vonden om mee te helpen in de keuken, want daar konden ze zich begeven in een grotemensenwereld. Samen koken werd een geweldige bezigheid; ze hadden heel veel plezier en konden er ook nog eens iets van leren. De passie die ik heb opgebouwd voor koken en lekker eten geef ik graag door aan de mini-chefjes tijdens de kooklessen van de kinderkookclub in Vught.

Welkom dus bij De Serieuze Zaak!